కరీంనగర్ తెలుగు — మట్టివాసనల మాటల ముచ్చట్లు
కరీంనగర్ తెలుగు సకినాలంత రుచిగా ఉంటుంది. ఈ జిల్లా భాషలో కనిపించే గసడదవాదేశ సంధి, ప్రాచీనోచ్చారణలు, ‘న్ర’ ధ్వని వంటి లక్షణాల మీద భాషావేత్తలు ప్రత్యేకంగా చెప్పుకున్నారు. ముఖ్యంగా సిరిసిల్ల ప్రాంతపు తెలుగు స్థానిక మాండలికానికి మంచి ఉదాహరణ.
ఎందుకు ఇక్కడి భాష “మారలేదు”?
- కరీంనగర్కి (తూర్పు మినహా) ఇతర రాష్ట్రాల సరిహద్దులు లేవు
- ఛత్తీస్గఢ్, మహారాష్ట్ర ప్రభావం తక్కువ
- చాలాకాలం వరకు రవాణా సౌకర్యాలు, ముఖ్యంగా రైలు మార్గాలు (పెద్దపల్లి మినహా) లేవు
- విద్యావసతులు తక్కువగా ఉండటంతో కూడా భాషలో పెద్ద మార్పులు వేగంగా జరగలేదు
ప్రత్యేక నామవాచకాలు & పదబంధాలు
🍲 ఆహారం / రోజువారీ మాటలు
- నేతిబీరకాయలు → అంబటి బీరకాయలు
- అంబలి ద్రవరూపం, స్నిగ్ధం కావడంతో “నెయ్యి స్థానంలో” అనే భావన
- “అంబలి తాగే వేళ” → అంబటాల్ల
- “నీ కడుపులో అంబలి పడనీ!” → నీ కడుపున అంబలివడ
🧹 నాశనం / అర్థంలేని మాటలు / ఉత్కంఠ
- పూర్తిగా పాడైపోవడం → అరువందమై పోయింది
- “ఇల్లంత అరువందమైంది”
- అర్థంపర్థంలేని చంచల మాటలు → అత్తిరి బిత్తిరి మాటలు
- (అత్తరం = ఆత్రం, బిత్తరం = చంచలం)
- ఉత్కంఠ → ఉబ్బు
- “వానికి ఉబ్బు ఆగనే ఆగది”
- వూచకోత → కత్తికోత / కూరకోత
✍️ రాత / జాతీయాలు
- “తాటికాయంత అక్షరాలతో రాయడం” → మక్కబబ్బల రాత
- “ఏమీలేదు” (జాతీయాల కొత్త రుచులు)
సర్వనామ రూపాలు (ప్రాచీన ఛాయలు)
- దాని / దీని → అదాని / ఇదీని
- వాటిని / వీటిని → ఇవ్వీటిని / అవ్వీటిని
- పదాది టకారాలు: టొంబై (తొంభై) మొదలైన రూపాలు
రూపాంతరాలు: “ఆవులింతలు” నుంచి “బండకడుగుడు” వరకు
- ఆవులింతలు → వాయిలింపులు
- కష్టాలు → పుల్లెందలు
- శాపనార్థాలు → సాపెన
- పాఠశాల → సోపాల
- బండబూతులు తిట్టడం → బండకడుగుడు
- ముచ్చెమటలు → సల్లజెముటలు
- మధ్యతరగతి → నడితర్ర మనుషులు
క్రియాపదాల ప్రత్యేకతలు
“వస్తున్నాను” → “అత్తన్న”
తెలంగాణలో:
- వస్తున్నాను → వస్తున్న / వస్తన్న
- శిష్టేతరుల్లో: అస్తున్న / అస్తన్న (పదాది వకార లోపం)
కరీంనగర్లో:
- అత్తున్న / అత్తన్న
- (నన్నయ “వత్తు, తెత్తు, ఇత్తు” వంటి రూపాలు వాడిన ప్రస్తావన కూడా ఉంది)
మరికొన్ని క్రియల ఉదాహరణలు
- “ఇల్లు ఖాళీగా, భయం గొల్పేలా” → గుడ్ గుప్పుమన్నట్లుంది
- “గిల్లికజ్జాలు పెట్టుకోవడం” → గెలికి కయ్యం పెట్టుకోడం
- “కొంపాగోడూ అమ్ముకోవడం” → గూనపెంకలు అమ్ముకుంటడు
- “ఎక్కడివాళ్లు అక్కడే పారిపోవడం” → చెంగో బిల్ల అవుడు
- ఒళ్లు తూలటం → పానం సొల్లుడు
- చిత్రవధ చేయడం → చిదుమ చిదుమ బొడ్సుడు
“ప్రాచీనతర” క్రియలు & భావవ్యక్తీకరణ
- నత్కుడు → (ప్రామాణికంలో “నక్కుడు/నక్కడం”)
- నతికి → నక్కి
- “చిర్రెత్తుకొచ్చింది” → చిర్రుకచ్చింది
- అర్థం కావడం / బోధపడటం → మన్సున పట్టుడు
- తల ఎత్తుకోలేకపోవడం → మొకం లేకుంట అవుడు
- మాయమాటలతో కాజేయడం → మత్పరిచ్చుడు
- చప్పున గుర్తొచ్చి మెరవడం → బొచ్చెల మెరుసుడు
- కోపానికి రావడం → మండుకచ్చుడు
- కోపంగా వూగిపోవడం → మెండుమీద ఉన్నడు
- మంచం దిగి లేవలేకపోవడం → మంచంనేసుడు
- ఆకాశం మేఘాలతో కమ్మడం → మొగులు మెత్తవడుడు
- రహస్యాలు రాబట్టడం → లోతులు గుంజుడు
- గుండెలు బాదుకోవడం → బొచ్చెంత గుద్దుకొనుడు
- పేర్లు పెట్టి నిందించడం → పేర్నాల పెట్టుడు
అచ్చతెలుగు “మాటల ముత్యాలు” (వస్తువులు/ప్రదేశాలు)
- వెదురు బొంగులు/కర్రలు → ఎల్తకట్టెలు (లోపల వెలితి ఉండే కట్టెలు)
- మరమరాలు → బోలుప్యాలాలు
- గంప → గుల్ల
- గజ్జల్లో/చంకల్లో వాపు → గగ్గోడు
సాగు/తీగల పదజాలం
- తీగలు పాకడానికి చుట్టూ నాటే కర్రలు → పబ్బులు
- (ప్రబ్బు = వ్యాపించి అనే భావంతో అనుసంధానం)
ఇంకొన్ని
- చొరబడలేని తుప్పల ప్రాంతం → జిబ్బు
- మొండివాడు/దురుసుతనం → మోర్దోపు మనిషి (మోరత్రోపు)
- నాగజెముడు చెట్టు → పాంపడిగె చెట్టు
- “కరతలామలకం” → అరచేతుల పని
- “గోధూళివేళ” → గోజిలు వచ్చేయాల్ల
- “ఆద్యంతం” → కొనెల్ల
- చాలా/విరివిగా → మాలెస్క (మహాలెస్సగా → మాలెస్క)
- చాలానే/కావలసినన్ని → ఒల్శెన్ని, పట్టేన్ని
గమనించి వినడం: “పొంచులు వింటున్నడు”
- గోడచాటుగా విని గమనించడం → పొంచులు వినుడు
- “వాడు పిడాత చచ్చిండు” (పిడాత = పిడుగువాత అనే అర్థంతో ప్రయోగం)
కొద్దిగా అన్యభాష ప్రభావాలు
ఆంగ్లం
- ఏజ్బార్ అవుడు, ఔటాఫ్ పోవుడు, కటీఫ్ అవుడు
- నంబర్ ఏక్ బియ్యం, నంబర్ మీద తీసుకునుడు
- కమేటి కట్టుడు, లక్కిల పడుడు
- చాక్మారు (షార్పెనర్), పంపుచారు (పంచర్), బబ్బులింగం (బబుల్గమ్)
కన్నడ/మరాఠీ/తమిళం
- కిటికీ → బారి, సంచి → షిష్పి, లంగా → గగ్గెర, కానుక → బక్షీసు
- “కన్ను మలిగింది” (నిద్ర) — కన్నడ “మలగలు” అనుసంధానం
- కాస్త ఆగు → లేకతాళు
- ఓపిక వహించు → సైసు సైసు (సహిసు → సైసు)
- “పాలోనివా పంగోనివా” లో పంగు (తమిళం: భాగం/వంతు)
ఉర్దూ/హిందీ
- గరం అయ్యిండు (కోపం)
- చుట్టు గెరాయించుడు (ఘెరావ్)
- దునియ చూసిండు / దునియ తెలుసు
- అంగూర్లు, సేపులు, సంత్రాలు, మోసంబీలు, చాపత్తా, బేఫికర్, బాజాప్తా… (విస్తారంగా)
సామెతలు & జాతీయాలు (కరీంనగర్ రుచి)
- ఆవునూరుకు ఆడిపిల్లను ఇయ్యద్దు - మల్లారెడ్డిపేటకు ఎద్దును అమ్మద్దు
- ఏలు జూపితే కొండ పాకుడు
- తోటోడు తొడ గోసుకుంటే మనం మెడ కోసుకొనుడు
- నోరా మోరా?
- పొట్ట తిప్పలకు జేరిపోతులు ఆడిచ్చుడు
- లచ్చిమి రాంగ తడుక అడ్డం పెట్టినట్లు
- సందుల బొందు
- మన గంజి మనం పల్చన చేసుకునుడు
- నీళ్లు పోయినంక రాళ్లు ఏసుడు
“క” ఆగమం: కరీంనగర్ ప్రత్యేక ఛాయ
ఈ జిల్లాలో పదమధ్యలో ‘క’ ఆగమంగా చేరే రూపాలు కనిపిస్తాయి:
- నిష్ఠూరం → నిష్ఠూర్కం
- పులిచారలు → పులిసార్కలు
- పంపకాలు → పంచోట్కాలు
- జంఝాటం → జంజాట్కం
- ఉద్ధరణ → ఉద్దార్కం
- కొట్లాట → కైలాట్కం
- దోపిడి → దోప్కం
- నీటుతనం → నీట్కం
- రూపం → రూప్కం
- భావం → బావ్కం
- మూలం → మూలకం
విభక్తి/ప్రత్యయాల ప్రత్యేక రూపాలు
- “ఉండుట వలన” → ఉండుట్ల
- “పట్టి” (వలన) → పటికె
- “నువ్వు చెయ్యపటికె ఈ పెండ్లి అయింది”
- “కొరకు” → కై
- “నేను నీకై వస్తే…”
- “కోసం” → కోసురం
ఉచ్చారణ లక్షణాలు (సంక్షిప్తంగా)
- ఒత్తులు పోతాయి: (బాస్కర్, బాద వంటి ఉచ్చారణలు)
- హకారం పోతుంది: ఓటల్, ఓలిపండుగు
- చ → స: “సదువు…”
- పదాది వకారం లోపం: “అచ్చిండు”
- చ/శ/ష/స భేదం తగ్గడం: “ఇరిశిండు”
- ‘అ/ఇ’ → ‘గ/గి’: గప్పుడు, గిట్ల
- ‘ళ’ → ‘ల’: వాల్లు, వీల్లు
- భూతకాల సమాపక క్రియ: వచ్చిండు / అచ్చిండు (ఇక్కడ)
